TEORIA “ROZWOJU INICJOWANEGO” MYRDALA I NURKSE.
Główne założenia tej teorii sprowadzają się do twierdzenia, że czynnikiem zapoczątkowującym wzrost gospodarczy krajów zapóźnionych powinna być aktywna ingerencja państwa w kształtowanie procesów społeczno-gospodarczych. Ingerencja – a nie protekcjonizm. Nurske – teoretyk duński. W krajach nierozwiniętych występują procesy kumulacyjne, które utrwalają w nim stan zacofania i uniemożliwiają samoczynne, żywiołowe przejście na tory przyspieszonego wzrostu gospodarczego. Przerwanie tych procesów wymaga aktywnej ingerencji państwa, skierowanej na tworzenie sektora przemysłowego.
Koncepcję tę wyłożył w znanej pracy “Problemy tworzenia kapitału w krajach gospodarczo słabo rozwiniętych” (1962r). Koncepcje tę rozwinął Gunnar Myrdal (noblista w dziedzinie ekonomii), znany ekonomista szwedzki w pozycji “Teoria ekonomii, a kraje gospodarcze nierozwinięte”, w ogólną zasadę “kumulatywnej i okrężnej przyczynowości”. Interesują go społeczne aspekty gospodarki. Jest to epoka walki o wpływy na świecie. Bardzo ważny jest postęp naukowo-techniczny, a jego najważniejszą jest przekształcanie struktury społecznej i gospodarczej, która musi być akceptowana przez społeczeństwo. Celem jest zorganizowanie państwa dobrobytu. Uważa, że równowaga gospodarcza może być osiągnięta w wyniku kolektywnego działania grup interesu będących jednocześnie grupami nacisku, ale kierunek rozwojowy musi nakreślać państwo. Państwo poprzez swoją rolę musi doprowadzić do kompromisu na osi biznes, państwo, społeczeństwo – dotyczy to krajów opóźnionych w rozwoju gospodarczym. Wg twórców tej teorii rynek nie ma mechanizmów samoregulujących, toteż funkcje te musi przejąć państwo. Celem takiego działania jest wyjście z błędnego koła ubóstwa.